rutine dair....

Sabah kahvaltısı olarak esnaf lokantasında yemek yedim. açlıktan bayağı şey olmuşken, bankaya baktım, belki maaş erken yatmıştır umuduyla ki cebimdeki 5 lirayı da akbil doldurmak için ayırmışken zira, beylikdüzü-sultanahmet-eminönü-koşuyolu-beylikdüzü istikameti cebimdeki bütün paramı akbile yatırmama neden oluyor bu aralar, neyse, sonra bakiyeye baktım, maaşın yatmamış olduğunu fakat faturalardan artan bi 50 lira kaldığını gördüm ve sevinçle parayı çektim. İşte sonrası da yazının başında belirttiğim gibi, esnaf lokantası, enfes bir yemek ve şu saate (19.04) kadar tok kalma duygusu çok şahane.

Artık yollara düşme vaktidir ağırdan, son bir kez wc'ye gidilecek, sonra atölye toparlanacak, her şeyin fişi çekili mi diye üç dört kere kontrol edilecek, sonra bi kere tekrar atölyenin kapısına dönülüp, kitlemiş miyim diye kontrol edilecek, elimdeki kağıt çöpü, çöp bidonunun yanına iliştirilecek ki kağıt toplayıcılar tarafından alınsın, sonra da gidilecek yollar, görülecek işler bitip de eve ulaşılınca, bi duş alıp, bi şeyler atıştırıp, cuppa yatak olayı ile gün sonlanırken, bugün atölyede tatminkar işler yapılmışsa eğer, onun huzuruyla uykuya dalınacak, ne sıkıcı yaa.......